و اين خانوادهء آل مير حكيم كه حسينى و از أولاد حضرت زيد شهيد ( ع ) اند غير از خانوادهء مير حكيم ديگرى هستند كه نام جدشان سيد على و از سادات طباطبائى كه حسنى هستند مىباشند و در سال ( 1312 ) بيايند . و خلاصه ، در اين كتاب ما تاكنون در سه جا اشخاصى را از اين خانواده ذكر كرده‌ايم : يكى در سال ( 1207 ص 321 ) در ترجمهء مير سيد على كبير كربلائى . ديگر در سال ( 1211 ص 404 ) در ترجمهء سيد سليمان شاعر حلى . و سيم در اينجا . و به‌هرحال ، دربارهء اين سيد موسى گوئيم كه : در مقدمه ديوان ( ص 31 ) نوشته : قاضى جلال الدّين 29 در سنه 935 از قريهء آب‌ريزان طالقان ( كه آن را به زبان عوامى و دهاتى آن ناحيه اورازان « 1 » گويند ) هجرت و در نجف اشرف سكونت نموده و أولاد و احفادش در آنجا مانده و چندين نفر از أهل علم از آنها بهم رسيده‌اند كه در ( ص 32 ) نام كتبى را كه احوال آنها در آن كتب نوشته شده ذكر كرده . و بالجمله ، صاحب عنوان در بامداد جمعه بيست و دويم ماه صفر المظفر اين سال ، چنان كه در صفحه 37 مقدمه فرموده - مطابق ( . . . ) دلو ماه برجى - در نجف اشرف متولد شده ، و در نزد پدر خود در علوم ابتدائى درس خوانده ، و در همان أوان كودكى زبان بشعر گفتن گشود . سپس در علوم نهائيه هم در نزد پدر خود ، و دائى خويش سيد رضا ، و شيخ انصارى ، و حاج ملا على ميرزا خليلى درس خواند تا در آن شهر شريف مكانتى عالى و در نزد علما مقامى سامى بهم رسانيد ، و اينك اين أشعار از او اينجا نوشته مىشود : لست ممن يرجو النوال فيمسى * فى خضوع لسيد أو لعبد لا و جدى و والدى ! ما نظمت الش * شعر الا رجاء حب و ود قد أبى المجد أن أسام بضيم * و أبى حيدر و أحمد جدى قد ملأنا السماء و الارض فخرا * و ضربنا على السها بيت مجد لو أرادت شمس النهار سباقا * لسبقنا و قلت للشمس : ردى !

--> ( 1 ) اورازان ، مصحف اوريزان است ، و در « فرهنگ آباديهاى ايران : 41 » اورازان را به شماره 23790 از دهات تهران با 36 درجه و 11 دقيقه عرض جغرافيائى و 50 درجه و 45 دقيقه طول جغرافيائى نوشته . منه .